Kategori: Abdulkadir Bilgici

Şükür – Abdulkadir Bilgici

Güzel yaratmışsın, Rabb’im, hayâtı! Yıldız yıldız gökler, güneşli günler. O yağmurun tadı, soğuğun tadı; Baharda doğumlar, kışta ölümler…             Kokuları ayrı, renkleri ayrı,             Şekli, tadı başka binlerce ni’met.             Çiçek çiçek, rengârenk: mor, ak, sarı..             Öbek öbek, yaprak yaprak, bak seyret! Bir âlem yeryüzü, bir âlem gökler! Tohum, fidan, ağaç.. hepsi bir çeşit. […]

Yazının Devamı

Ey Gönül – Abdulkadir Bilgici

Karanlık basıyor, kalmadı umut; Ey gönül, burada takılıp kalma! Ne olur, elini biraz çabuk tut; Bu güneş ebedî kalıcı sanma!             Hazır dizlerimiz kuvvetli iken             Aşalım dağları akşamdan önce.             Deme: “Gitmek için vakit pek erken.”             Gölgeler uzadı ardık iyice. Yorgunsun, bilirim, doğuştan beri. Ayrılık bir acı, gurbet bir acı. Hâtırla, yazları sonsuz […]

Yazının Devamı

HAYAT – Abdulkadir Bilgici

Rabb’im, ne güzeldir şu yaz günleri! Çınlar çobanların kavallarında; Ilık bir su gibi akşam üzeri. Yoğunlaşır hayat, çam dallarında.             Gecenin o sesi, kuşun türküsü             Çınlar biteviye ufuklarında;             Çekirge, kurbağa, cırcır ötüşü:             Pastoral senfoni, göl kenarında. Yıldızlar göz kırpar, sular parıldar. Hafif de bir rüzgâr eserse eğer, Söğüt boyun eğer; kavak el […]

Yazının Devamı

ÇOCUKLAR

ÇOCUKLAR Küçük çocukları bilir misiniz? Hayat kokar, Ümit kokar, Şefkat kokar burcu burcu. Gülücükleri gonca, Ellerinde yarının ümitleri Yumuk yumuk. Günahla kirlenmeyen omuzları Kanat kanat; Melek tıpkı! Rabb’im, çocukluğumuzun günahsızlığını Nerede bulacağız? Ölüm sevinci dudaklara vurduğu zaman Senden başka Kime sığınacağız? Abdulkadir Bilgici

Yazının Devamı