Düşünce Testisi

Nurdan Haber Haber Merkezi | |

Nurdanhaber – Dr. Nadir Çomak

Bugün biraz “think tank” yani bizim lisanımızla “düşünce testisi” ya da “fikir testisi” yapalım mı?

Parkta oynayan çocukların yanında duran öğretmen çöpçünün ve öğrencilerin konuşmasına şahit olmuştu. Çöpçü yere düşen yaprakları süpürmekten bıktığını söylüyordu. Öğretmen konuşmalara kulak misafiri oldu. Yanlarına yaklaştı ve söze girdi; “çocuklar çöpçü amca için çözüm üretelim mi,” dedi. Çocuklar “evet öğretmenim” diye cevapladı, hep birlikte. Öğretmen bir soru sordu, “yaprakların ağaçtan düşmemesi için neler yapabiliriz ve çöpçü amcayı nasıl rahatlatabiliriz.” Çocuklardan birisi söz aldı, hımmmm diye mucit edasıyla biraz düşündükten sonra, “öğretmenim çöpçü amca yanında iğne iplik taşısın ve bir merdivenin üzerine çıkarak yapraklar henüz kuruyup yere düşmeden önce yaprakları dallara diksin ya da kuvvetli yapıştırıcıyı cebinden çıkarıp yaprakları dallara yapıştırsın ve böylece yaprakların düşmesini engellesin” dedi. Çöpçü amca duyduklarına şaşırmıştı ve gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Ama dedi ki “bu iş benim düşen yaprakları süpürmemden daha zor, ben yaprakları tek tek dallara dikeceğime ya da yapıştırmaya çalışacağıma yerdekileri süpürürüm daha iyi.” Çöpçü amcanın birinci çözümü beğenmediğini gören ikinci çocuk söz aldı ve bir fikrim var dedi, “ağacın dallarının altına pazar çadırı gibi büyük bir şemsiyeyi ters olarak yerleştirelim ve yaprakların yere düşmesini engelleyelim.” Çöpçü amca yine gülerek ve şaşırarak söze girdi, “her ağaca şemsiyeyi nereden bulacağım ve onu nasıl taşıyacağım, yere düşen yaprakları süpürürüm daha iyi” dedi. Üçüncü çocuk söz aldı, “benim daha farklı bir çözümüm var, ağacın ortasına büyük saç kurutma makinaları gibi fanlar yerleştirelim ve düşen yaprakları üfleyerek duvardan dışarı atalım” dedi, çöpçü amca, “duvarın dışından da ben temizleyecek değil miyim, bu fikri de tutmadım” dedi. Diğer çocuk söz aldı ve “ben dedi parkta gezen insanların kafasının üzerine birer büyük şemsiye gibi büyük şapkalar takacağım ve düşen yapraklar orada toplanacak böylece şemsiye götürülüp çöpe boşaltılacak böylece çöpçü amca yorulmayacak” dedi. Çöpçü amcanın yüzü güldü, “bak bu olabilir ama sponsor bulmam lazım” dedi. Diğer çocuk söz alırken öğretmen olanı biteni merakla izliyordu. Başka bir çocuk devam etti, “ben dedi ağaçların altına insanların geçebileceği yükseklikte pazar çadırı gibi çadırlar gererim ve böylece hem insanlara gölge yaparım hem de düşen yaprakları toplarım böylece toplanan yaprakları çöp kutusuna doğru kaydırarak işi çözerim” dedi. Çöpçü amca bu çözümü de tuttum valla diye güldü. Diğer çocuk söz aldı, “ben yaprak toplayan robotlar yaparım ve çöpçü amca hiç yorulmaz” dedi. Çöpçü amcanın gözleri fal taşı gibi açıldı, işinin tehlikede olduğunu anlayarak itiraz etti ve “biz ne işe yarayacağız burada” dedi. Söz alan diğer çocuk, “ışın tabancasıyla yaprakları ışınlayarak temizlemekten bahsederken, çöpçü amca daha hızlı bir şekilde yaprakları toplamaya başladı ve dedi ki, “çocuklar siz endişe etmeyin benim işimin adı ne, ben bütün yaprakları akşama kadar yavaş yavaş toplarım, ne de olsa ekmek paramızı çıkarıyoruz, valla sizden korktum yoksa işimi kaybedeceğim” dedi.

Çocuklar yeni fikirler üretmeye doymuyordu. Birisi söz aldı ve dedi ki, “parktaki betonları sökelim, düşen yapraklar ağaçların altında biriksin ve toprakta çürüyerek gübre olsun, zaten ormanlarda öyle değil mi? Ormanların yaprak temizliğini kim yapıyor?” Dedi. Oradaki bir bankta sessizce oturan ve onları dinleyen genç bir delikanlı dayanamayarak söze girdi ve soruyu cevapladı, “evet bu yerlerin ve göklerin bir sahibi olmalı. İnsanın olmadığı her yer pırıl pırıl ve tertemiz. Demek ki dünyayı temizleyen biri var” dedi. Öğretmen, “işte o yaratıcının 99 isminden kâinatın temizliğini yapan ismine “Kuddüs” adı verilir dedi.

Öğretmenin ve diğer arkadaşlarının da dikkatini çeken ve uzayıp giden bu sohbet çöpçünün pek de hoşuna gitmemişti. Çünkü konuşulanların başkanın kulağına gitmesinden ve işsiz kalmaktan artık iyice korkmaya başlamıştı!

Öğretmen son sözü aldı ve “çocuklar işte beyin fırtınası ve yenilikçi fikirler bulmak böyle olur, bazen saçma gördüğünüz fikirler bile bir problemi çözebilir, bu nedenle düşünmekten ve fikir üretmekten asla vazgeçmeyeceğiz ve aklımızı kimseye kiraya vermeyeceğiz” dedi.

Çocuklar hep birlikte tekrar ettiler “aklımızı kimseye kiraya vermeyeceğiz öğretmenim.”

 



Etiketler: , , ,
Kategoriler: Dr. Nadir Çomak

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?